Schoepen Troef
​

​De lichtjes van de Schelde en 'k Zien zo geire m'n duivekot behoren tot het collectieve geheugen. Veel andere nummers van de Vlaamse muziekpionier Bobbejaan Schoepen (1925 - 2010) vielen echter tussen de plooien van de geschiedenis. Onterecht, zo bewijzen deze tien voorbeelden. Klik op de afbeelding om het nummer op YouTube te beluisteren.
​
​De jodelende fluiter

​In 1948 de eerste grote Nederlandstalige hit voor Schoepen. Variété in zijn puurste vorm, met dierengeluiden, tralalala en uiteraard gejodel en gefluit. Toen Bobbejaan in 1953 als eerste Europeaan optrad tijdens het legendarische countryradioprogramma Grand Ole Opry in Nashville maakte hij grote sier met dit nummer. 
​Straatdeuntje

De Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival van 1957 in Frankfurt-am-Main in toenmalig West-Duitsland. Volgens de legende vernam Bobbejaan pas ter plaatse welk lied hij ging zingen en bracht hij het na één repetitie. Ondanks de fluitsolo’s eindigde Schoepen gedeeld achtste van de tien landen. 
Café zonder bier

A pub with no beer van de Australiër countryzanger Slim Dusty werd ook opgenomen door Johnny Cash maar uiteraard zijn de Nederlandse, Franse, Duitse en Engelse versies van Schoepen veel bekender. De titel van dit liedje uit 1959 is in Vlaanderen een staande uitdrukking geworden. 
​Ik heb eerbied voor jouw grijze haren

Het vierde gebod in een liedje gegoten. In 1960 uitgebracht als Grijze haren en een bescheiden hit in Vlaanderen. In de zomer van 1963 verkocht Duo Gert Timmerman 350.000 singles van hun versie in Nederland. Camillo Felgen, Heino en James Last deden beter in Duitsland in de jaren zeventig met miljoenen exemplaren van Ich hab Ehrfurcht vor schneeweissen Haaren. 
​In every dream

Een romantisch liedje waarin het Vlaams Engels van Bobbejaan mooi onderstreept wordt door strijkers. Schoepen zong het in 1962 in de komische televisiefilm De Ordonnans, in het Engels At the Drop of a Head. Bobbejaan vertolkte de hoofdrol in wat toen de duurste Vlaamse film ooit was. 
​Je me suis souvent demandé

In 1965 een Franse nummer één hit voor Richard Anthony, de rustigere evenknie van Johnny Halliday. Componist Schoepen verdient er een Croix d’Honneur de Chevalier mee. Hij nam een videoclip voor het nummer op in Bobbejaanland en zong het liedje opnieuw in 2008 met Axelle Red. 
Als het vriest in Madagaskar

“Als het vriest in Madagaskar schijnt de zon in Schellingwou”, want daar woont Bobbejaans droomprinses, maakt niet uit wat voor meteorologische gekkigheden er plaatsvinden. Schoepen bracht dit vrolijke mariachinummer in 1966 uit. 
​Juul de stier

Wie het lang genoeg vol hield op de mechanische stier in Bobbejaanland, kon deze single uit 1971 in de wacht slepen. In 2007 maakte Aarschottenaar Wim Elaerts de liefde van Juul voor Marguerite, de koe van de Franse komiek Fernandel, zichtbaar in een animatieclip. 
Loflied op de spijkerbroek

Bobbejaan springt probleemloos mee op de absurdistische trein die Bart Peeters en Hugo Matthysen in 1985 in opdracht van de BRT door Bobbejaanland doen razen. De oorsprong van de jeans wordt gezocht in de muziek van ’k Zie zo gere m’n duivekot en Café zonder bier maar even goed in Jommeke in Bobbejaanland. 
Ik geloof

Een sneer naar zowel de katholieke godsdienst als de kortzichtige mensheid. Opgenomen met orkest in het midden van de jaren zestig en met rockband voor de laatste plaat Bobbejaan. Op het album Duivels in de Hel staat een indringende thuisopname met niet meer dan stem en gitaar.